141 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است ( در نهى از شنيدن غيبت و اينكه نبايد به گفتار بد گو گوش فرا داد ) : ( 1 ) اى مردم ، هر كه برادر ( هم كيش ) خود را شناخت و دانست كه در دين ( اعتقادات ) محكم و استوار است و در گفتار و كردار در راه راست قدم مى نهد ، نبايد گفتار ( بد گوئى ) مردم را در بارهء او گوش بدهد ، ( 2 ) آگاه باشيد ( اثر زيان كلام از زيان تير سختتر و بيشتر است ، زيرا ) گاهى تير انداز تير مى اندازد و تيرها بخطاء مى رود ، و ( ليكن ) كلام بى اثر نمى ماند ( اگر چه دروغ باشد ) و باطل و نادرست آن ( اگر چه ) از بين مى رود ، و ( ليكن گناه آن از براى گوينده باقى و برقرار است ، زيرا ) خداوند ( گفتار را ) شنوا و گواه است . ( 3 ) آگاه باشيد ميان حقّ و باطل ( فاصله‌اى ) نيست مگر ( به قدر ) چهار انگشت . معنى اين فرمايش را از امام عليه السّلام پرسيدند ، حضرت ( در پاسخ ) انگشتهاى خود را بهم چسبانده بين گوش و چشمش نهاد ، پس از آن فرمود : ( 4 ) باطل و نادرست آنست كه بگوئى شنيدم ، و حقّ و درست آنست كه بگوئى ديدم ( بنا بر اين مؤمن نبايد در عيب همكيشان به گفتار شخص فاسق و مردم بد گو اگر چه راست بگويند اعتماد نموده بمجرّد شنيدن پيش از ديدن زبان به افشاء آن گشايد ) .